Tuesday, 11 June 2019

சிந்தனை மாற்றம்



  என் சிறு வயதிலும் இளமையிலும் பெரியவர்கள் அடிக்கடி சொல்லக் கேட்ட வாக்கியங்கள்:

   ஆரு காயம் ஆருக்கு நிச்சயம்?

   நீர்மேலே குமிழி நம்ப வாழ்க்கை.

   நம்ம கையிலே ஒண்ணுமில்லே.

   எல்லாம் கடவுள் செயல்.

   அவனன்றி ஒரு அணுவும் அசையாது.

   தலையெழுத்துப்படிதான் நடக்கும்.

   விதியை வெல்ல முடியாது.

   எதுக்கும் நேரங்காலம் வரவேண்டும்.

   என்ன பாடுபட்டாலும் கெடைக்கிறதுதான் கெடைக்கும்.

   எண்ணெய் தடவிக்கிட்டு மண்ணிலே புரண்டாலும் ஒட்டுறதுதான் ஒட்டும்.

  அப்போதைய பாட்டுகளும் இந்தக் கருத்துகளையே எதிரொலித்தன.

-  காயமே இது பொய்யடா வெறுங்
   காற்றடைத்த பையடா
   மாயனார் குயவன் செய்த
   மண்ணு பாண்டம் ஓடடா.

-  ஊத்தைக் குழியிலே மண்ணை யெடுத்து
   உதிரப் புனலிலே உண்டை சேர்த்து
   வாய்த்த குயவனார் பண்ணும் பாண்டம்
   வரகோட்டுக்கும் ஆகாதென்று
   ஆடு பாம்பே!

-  யாரை விட்டது காண் விதி
   எவரை விட்டது காண்?

எட்டடிக் குச்சுக்குள்ளே
   சுப்பையா எத்தனை நாளிருப்பேன்
   கந்தையா எத்தனை நாளிருப்பேன்?
(உடம்புக்குள்ளே அடைபட்டுக் கிடக்கிற உயிர் புலம்புகிறது.)

  மேற்கண்ட கருத்துகள் எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படை:

 1. வாழ்வு நிலையற்றது.
 2. நம் முயற்சி வீண்.

  இவை நம் நல்வாழ்வையும் நாம் தீட்டக்கூடிய எதிர்காலத் திட்டங்களையும் நம் முன்னேற்றத்துக்காக நாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளையும் கருவிலேயே அழிக்க வல்லவை. பறக்கத் துடிப்பவர்களின் சிறகுகளைத் தொடக்கத்திலேயே முறிப்பவை.

 இன்றைய சமுதாயத்தின் சிந்தனையில் வரவேற்கத்தக்க தலைகீழ் மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. மேற்படி எதிர்மறைக் கருத்துகள் புறக்கணிக்கப்பட்டு விட்டன. அவரவரும் கல்வி, தொழில், வாழ்க்கைத் தரம் முதலியவற்றில் மேன்மேலும் உயர்வதற்கு முயல்கின்றனர்.

  இளைஞர்களின் கனவு, நன்கு கற்று வெளிநாட்டில் மேற்படிப்பு பெற்று அங்கேயே தங்கி இன்ப வாழ்வு வாழவேண்டுமென்பது.

  பொது மக்களின் மனம் என்ன நினைக்கிறது? எல்லா வாழ்க்கை வசதிகளையும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்றுதான். எல்லார் கையிலும் அலைபேசி, ஏராளமானோரிடம் இரு வீலர்கள், கணிசமாகக் கார்கள், உள்நாட்டிலும் பிற நாடுகளிலும் இன்பச் சுற்றுலாக்கள், உல்லாச விடுதிகள், இரவுக் கொண்டாட்டம்.

  பெண்களும் பின்தங்கவில்லை. அவர்களுக்கு ஆணாதிக்கம் விதித்திருந்த அச்சம் நாணம் முதலான தடைகளைத் தகர்த்தெறிந்துவிட்டுக் கல்வி, அலுவல் ஆகியவற்றில் பீடு நடை போடுகிறார்கள். எங்கெங்கோ போய்ப் போட்டிகளிற் பங்கேற்றுப் பதக்கம் பெற்று நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் பெருமை சேர்க்கிறார்கள்.

  இப்படி ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்தில் ஏற்பட்ட புரட்சிகரமான மாறுதல்களுக்கு என்ன காரணம் என்று சிந்தித்தால், ஆங்கில வழிக் கல்வி எனத் தோன்றுகிறது. தமிழ் நூல்களில் பத்தாம்பசலிக் கருத்துகள் ஏராளமாக இடம்பெறுகின்றன. ஆங்கிலத்திலோ தன்முன்னேற்றம், எதிர்காலக் கனவு காணல், வாழ்வின் இன்பங்களைத் துய்த்தல் முதலானவை குறித்த ஆக்கச் சிந்தனைகள் நிரம்பி வழிகின்றன. அம்மொழிப் புத்தகங்கள் ரோல் மாடலாய்க் கொள்ளக்கூடிய அருஞ்சாதனையாளர்களை அடையாளங் காட்டி அவர்களைப் போல் சாதிக்கத் தூண்டுகிற ஆர்வத்தை யேற்படுத்தி நம்மால் முடியும் என்னுந் தன்னம்பிக்கையை ஊட்டிக் கடின உழைப்பையும் விடாமுயற்சியையும் கைக்கொண்டு மேன்மேலும் உயர்வதற்கு வழி காட்டுகின்றன. ஆகையால் மக்கள் கடவுள் மேல் பாரத்தைச் சுமத்தி அவரைச் சங்கடப்படுத்தாமல் தங்கள் சிலுவையைத் தாங்களே தூக்கிக்கொண்டு முன்னே செல்ல முனைகிறார்கள்.

  இன்னொரு காரணம் தனிக்குடித்தன வாழ்க்கை. கூட்டுக் குடும்பத்தில் சில நன்மைகள் இருப்பினும், தாத்தாவும் பாட்டியும் பேரக்குழந்தைகளின் மூளையில் கதைகள் மூலமாயும், உரையாடல் மூலமாயும் காலத்துக்கொவ்வாக் கருத்துகளைத் திணித்துப் பிஞ்சு வயதிலேயே முடக்கிவிடுவார்கள். முதியோர்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் இடையே தொடர்பு அறுந்துபோனமையால் அந்தத் தீமைக்கு இடமில்லாமற் போயிற்று.

  இளைய சமுதாயம்வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!’ என்பதைத் தாரக மந்திரமாகக் கொண்டுள்ளது.

   எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்தும்
   (நினைத்ததைச் செய்து முடிக்க முடியும்)

   ஊழையும் உப்பக்கங் காண்பர்
   (விதியையும் வெல்ல இயலும்)

என்ற குறட்பாக்கள் சமுதாயத்துக்கு வழிகாட்டுவது போல் தோன்றுகிறது.

  வரவேற்கத்தக்க இனிய நிலைமை!

Saturday, 1 June 2019

இந்திய இட சாரிக் கட்சிகள்






  1934-இல் காங்கிரஸ் சோஷலிஸ்ட் கட்சி பிறந்தது. காங்கிரசில் இயங்கிய இட சாரிக் கொள்கையாளர்கள் ஜெயப்ரகாஷ் நாராயணன் தலைமையில் அதை உருவாக்கினார்கள். முக்கியமானவர்கள் ராம் மனோகர் லோகியா, அசோக் மேத்தா, மது லிமாயி, அச்சுத் பட்டவர்த்தன், சந்திரசேகர் (பின்னாளில் பிரதமர் ஆனவர்), ராஜ் நாராயணன் (இந்திரா காந்தியின் தேர்தல் செல்லாது என்று வழக்குத் தொடுத்து வென்றவர்), ஜார்ஜ் பெர்ணாண்டஸ் (அண்மையில் காலமான கடைசி சோஷலிஸ்ட்).

  சுதந்தரம் கிடைத்த பின்பு அது காங்கிரசிலிருந்து வெளியேறித் தனிக் கட்சியாய் இயங்கிற்று.

  இது ஒரு புறம்; மறு புறத்தில் காங்கிரசின் மூத்த தலைவர்கள் ஆச்சார்ய கிருபளானி, ஆச்சார்ய நரேந்திர தேவ் ஆகியோர் பிரதமர் நேருவுடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்டு வெளியேறிப் பிரஜா கட்சியைத் தோற்றுவித்தார்கள்.

  இரு கட்சிகளும் வளர்ச்சி குன்றி சவலைகளாய் இருந்தமையால் ஒன்றுபட்டாலுண்டு வாழ்வு என்றெண்ணி இணைந்து பிரஜா சோஷலிஸ்ட் கட்சியெனப் புதுப் பெயர் சூட்டிக்கொண்டன. இணைப்பை ஏற்காமல் சோஷலிஸ்டுகளில் ஒரு சாரார் தொடர்ந்து கொஞ்ச காலம் செயல்பட்ட பின்பு சேர்வதே நல்லது எனக் கருதி அதில் ஜக்கியமானவுடன் பெயர் சம்யுக்த சோஷலிஸ்ட் கட்சி என்று மாறிற்று.

  இந்திரா காந்தி நெருக்கடி நிலையை அமல்படுத்தி எதிர்க் கட்சித் தலைவர்கள் எல்லாரையும் சிறையில் தள்ளி சர்வாதிகாரியாய்க் கோர தாண்டவம் ஆடியமைக்குத் தண்டனையாய்த் தேர்தலில் அவரையும் அடிவருடிகளையும் படுகுழியில் மக்கள் தள்ளிவிடவே ஜனதா கட்சித் தலைவர் மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையில் மத்திய அரசு அமைந்தது; அதில் சம்யுக்த சோஷலிஸ்ட் கட்சியும் அங்கம் வகித்தது; 2½ ஆண்டுகளில் ஆட்சி கவிழ்ந்தது; காரணமாய் இருந்தவர்கள் ராஜ் நாராயணனும் ஜார்ஜ் பெர்ணாண்டசும்.

  மக்களின் ஆதரவைப் பெற இயலாமற் போகவே கூடாரம் காலியாயிற்று; சிலர் காங்கிரசில் சேர்ந்தனர். மற்றவர் வெளியேறினர்.

  கட்சி இறுதி மூச்சை விட்டது. பாஜகவைப் போன்றே அது தமிழகத்தில் வேர் விடவேயில்லை.

  இந்தியாவின் முக்கிய கட்சியாகச் செயல்பட்டது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி. தமிழகத்தில் அதுதான் ஆண்ட காங்கிரசுக்கு எதிர்க்கட்சியாய் இயங்கியது. பெரும் பெருந் தலைவர்கள் அதிற் பிரகாசித்தார்கள்: ப.ஜீவானந்தம், பி.ராமமூர்த்தி, மோகன் குமாரமங்கலம், பால தண்டாயுதம், கே.டி.கே.தங்கமணி, மணலி கந்தசாமி, சீனிவாச ராவ், க.சுப்பு.

  விவசாயக் கூலிகளாய் மிகக் கடினமாய் உழைக்க வேண்டியிருந்த தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மிராசுதாரர்களின் கொத்தடிமைகளாய் உழன்று எதிர்த்துப் பேசவும் திராணியின்றி அல்லற்பட்டு ஆற்றாது காலங்காலமாய் அவதிப் பட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். படிப்பும் பொருளும் இல்லாத அவர்களை ஒன்று திரட்டியும் பண்ணையார்கள் மற்றும் காவல்துறை ஆகிய இரு பெருஞ் சக்திகளின் அடக்குமுறைகளைச் சிரமப்பட்டு சமாளித்தும் சங்கம் அமைத்து அவர்களின் இருண்ட வாழ்க்கையில் ஒளியேற்றி வைத்த அரும் பெருஞ் சாதனையைப் புரிந்தது கம்யூனிஸ்ட் கட்சிதான்.

  சோவியத் யூனியன் சிதைந்த பின்பு உலகு முழுதுமே கட்சி பின்னடைவை சந்தித்தது. தமிழ்நாட்டில் திமுக தலையெடுத்துக் கட்சியை ஓரந் தள்ளிற்று. வலம் இடம் எனக் கட்சி பிளவுபட்டதும் பலவீனத்துக்குக் காரணமாயிற்று.

  வலக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நெருக்கடி நிலைக் காலத்தில் இந்திராவின் அட்டூழியங்களுக்குத் துணை போனமையால் மக்களின் வெறுப்புக்கு ஆளாகித் தேய்ந்தது. 2014 மக்களவைத் தேர்தலில் ஒரே யோரிடத்தில் மட்டுமே வென்றது.

  இடக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி முந்தைய தேர்தலில் 9 இடமும் அண்மைய தேர்தலில் 3 இடமும் மட்டுமே பெற்றது. ஒரு காலத்தில் அது ஆட்சி புரிந்த வங்காளத்திலும் திரிபுராவிலும் ஓர் இடங்கூடக் கிடைக்கவில்லை.

  இரு கட்சிகளுக்கும் இன்றைய பாராளுமன்றத்தில் மொத்தம் ஐந்தே இடங்கள். எவ்வளவு பெரிய வீழ்ச்சி!

************
(படம் உதவி இணையம்)


Tuesday, 21 May 2019

பஞ்ச மா பாதகங்கள்





  ஏடுகளில் வாசிக்கிறோம், கேள்விப்படுகிறோம் பஞ்ச மா பாதகம் என்று. தமிழில் ஐம்பெருங் குற்றங்கள் எனலாம். அவை என்னென்ன?

  மனுஸ்மிருதி (X1-55) கூறுகிற பஞ்ச மா பாதகங்கள்: பார்ப்பனக் கொலை, சுராபானம் அருந்துதல், பார்ப்பனரின் பொன்னைக் கவருதல், குரு பத்தினியைப் புணர்தல், இப்பாதகங்களைச் செய்தோருடன் கூடியிருத்தல்.

  பார்ப்பனரல்லாதாரைக் கொல்லுதலும் அவர்களின் பொருளைத் திருடுதலும் பெரும் பாதகங்களாக அந்நூல் கருதவில்லை; ஆனால் மது அருந்துதல் மிகப் பெருங்குற்றம் என்கிறது. அறிவுக்கொவ்வாத கருத்துகள் இவை.

  பெரிய குற்றங்கள் ஐந்து என்று சங்க இலக்கியங்கள் வரையறுக்கவில்லை.

புறநானூறு (பா.34)

ஆன்முலை அறுத்த அறனி லோர்க்கும்
மாணிழை மகளிர்க் கருச்சிதைத் தோர்க்கும்
குரவர்த் தப்பிய கொடுமை யோர்க்கும்

ஆகிய அடிகளில் மூன்று பாதகங்களைக் குறிப்பிடுகிறது.

1. பசுக்களின் மடிகளை அறுத்த அறனற்றவர்கள்.
2. பெண்டிரின் கருவைச் சிதைத்தவர்கள்
3. பெற்றோரைத் துன்புறுத்திய கொடியவர்கள்.

ஆக்களையும் கர்ப்பிணிகளையும் பெற்றோர்களையும் கொன்ற தீயவர்களைத்தான் செய்யுள் சூசகமாகக் குறிப்பிடுவதாக உரையாசிரியர் விளக்குகிறார். இதன்படிப் பார்த்தால் கொலை என்ற ஒரு பாதகத்தை மட்டுமே புறநானூறு கூறுவதாகக் கொள்ளலாம். சரிதானே? கொலையைக் காட்டிலும் பெரிய கொடுமை வேறில்லை.

  ஆனால் சிலப்பதிகாரம் கொலையை விட்டுவிட்டு வேறு குற்றங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறது.

(இந்திரவிழவூரெடுத்த காதை. அடி 128-131)

தவமறைந் தொழுகும் தன்மை யிலாளர்
அவமறைந் தொழுகும் அலவற் பெண்டிர்
அறைபோ கமைச்சர் பிறர்மனை நயப்போர்
பொய்க்கரி யாளர் புறங்கூற் றாளர்

பொருள்:

1. தவ வேடம் தரித்துக் கொண்டு தீயொழுக்கத்தில் ஈடுபடுவோர் (போலிச் சாமியார்)
2. ரகசியமாகத் தீய நெறியில் ஒழுகும் வேசிகள்
3. அரசனுக்குத் துரோகம் புரியும் அமைச்சர்
4. பிறரது மனைவியை நாடுவோர்
5. பொய் சாட்சி சொல்பவர்
6. புறங் கூறுவோர்

இவற்றில் எதுவும் பெரிய குற்றம் என ஏற்க முடியாது.

  ஐம்பெருங் குற்றங்கள் என்று சொல்வது பிற்காலத்தில் ஏற்பட்ட வழக்கம். அவற்றை ஒரு தனிப்பாடல் பட்டியலிடுகிறது.

காதல் கவறாடல் கள்ளுண்டல் பொய்மொழிதல்
ஈதல் மறுத்தல் இவை கண்டாய்.

இந்தப் பாட்டை ஆய்வோம்:

1. காதல் – அளவு கடந்த காமம். இதைப் பெருங் குற்றமாக யாருங் கொள்வதில்லை. நிறையப் பெண்களுடன் தொடர்பு கொள்பவர்களை சமுதாயம் இழிவாகக் கருதுவதில்லை. ஆணாதிக்க சமுதாயமல்லவோ? ஒரு நாளும் அப்படிக் கருதாது. திருக்குறள் உள்பட்ட அற நூல்களுங் கூட, பிறன்மனை நயத்தலைக் கண்டிக்கின்றவே தவிரக் கன்னியரோடு, கைம்பெண்டிருடன், தொடர்பு வைப்பதையெதிர்த்து எதுவுங் கூறவில்லை.

2. கவறாடல் – சூதாடுதல். 
3. கள்ளுண்டல்.
இவையிரண்டும் தனி மனிதர்களையும் அவர்களைச் சார்ந்தோரையும் மட்டுமே பாதிக்கும். மற்றவர்க்குக் கேடில்லை யாதலால் பாதகங்கள் என இவற்றைச் சொல்வதற்கில்லை.

4. பொய் மொழிதல் – இது எல்லோரும் செய்கிற காரியம். அன்றாடம் விளம்பரங்களில் புளுகுகளை அச்சிடுபவர்களையும் தொலைக்காட்சியில் வாய் கூசாமல் பொய்களைப் பரப்புபவர்களையும் பாதகர்கள் என்று சொல்லுதல் பொருந்துமா?
சில சமயம் பொய் தேவைப்படுகிறது. “புரை தீர்த்த நன்மை பயக்கிற” பொய்யை மெய்யாகக் கருதலாம் என்று குறள் கூறுகிறது.

5. ஈதல் மறுத்தல் – ஒருவர் பிறர்க்கு எதையாவது தரும்போது அதைத் தடுத்தல்.

இது எப்போதோ அரிதாக நிகழ்வது. இதனால் இரண்டொருவரோ மிகச் சிறுபான்மையினரோ இழப்படைவர். ஆதலால் இதைப் பெரும் பாதகம் எனல் தகாது.

  மிகப் பெருங் கொடுமையாகிய கொலையை விட்டுவிட்டு சாதாரணக் குற்றங்களைப் பூதாகாரமாக்கிக் காட்டுகிற இந்தப் பாடல், சிந்திக்காமல் கை போன போக்கிலே, இயற்றப்பட்டுள்ள பற்பல தமிழ்ப் பாட்டுகளுக்கு ஓர் எடுத்துக்காடு.

  சிறுபஞ்சமூலம் என்னும் அறநூல் வேறு பட்டியலைக் காட்டுகிறது:

பொய்யாமை பொன்பெறினும் கள்ளாமை மெல்லியலார்
வையாமை வார்குழலார் நச்சினும் – நையாமை
ஓர்த்துடம்பு பேருமென்று ஊன்வாய் உண்ணானேல்
பேர்த்துடம்பு கோடல் அரிது.

பாட்டுக்கு சிறு விளக்கம்:

மெல்லியலார் வையாமை – நம்மை விட அறிவு, கல்வி, உடல்வலிமை, செல்வம், செல்வாக்கு முதலானவற்றில் தாழ்ந்திருப்பவரைத் திட்டாமை.

வார்குழலார் நச்சினும் நையாமை – பெண்கள் தாமே விரும்பி நம்மை நாடினாலும் உடன்படாமை.

இப்பாடலின்படி ஐம்பெரும் பாதகங்களாவன:

1. பொய் சொல்லல்
2. கள் உண்ணல்
3. தாழ்ந்தவரை ஏசுதல்
4. பெண்ணாசை
5. ஊன் உண்ணல்

இங்கும் கொலை இடம் பெறாமை விசித்திரந்தான். புதியனவாய்ச் சொல்லப்பட்டவை திட்டுதலும் ஊன் உண்ணுதலும்.

1. திட்டுதல் – சாதாரண நிகழ்ச்சி. எப்போதாவது நிகழ்கிற மிகச் சிறு குற்றம். ஆகையால் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளத் தக்கதல்ல.

2. ஊன் உணவு – உலக மக்களுள் மிகப் பெரும்பாலோர் ஊன் உண்ணுகின்றனர். இந்து மதம், யூதம், கிறித்துவம், இஸ்லாம் ஆகிய பெரிய சமயங்களுள் எதுவும் ஊனுணவை எதிர்க்கவில்லை, குற்றமாகக் கருதவில்லை. பற்பல உயிர்கள் பிறவற்றின் ஊனை உண்டுதான் வாழ்கின்றன. இதுவே இயற்கை நியதி.

ஆதலால் சிறுபஞ்சமூலம் உரைப்பதும் ஏற்புடையதல்ல.

அடுத்துக் கம்பராமாயணம்;

ஆரண்ய காண்டம் – கவந்தன் படலம்.

இராம இலக்குவர் கவந்தனைப் பார்க்கின்றனர். அவன் பெரிய பாதகன். அவர்கள் அவனைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறார்கள்?

வேதநூல் வரன்முறை விதிக்கும் ஐம்பெரும்
பாதகம் திரண்டுயிர் படைத்த பண்பிலான்.

பொருள் – வேதமானது வரிசையாய்க் கூறுகிற பஞ்ச மா பாதகங்களும் ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து உயிர்பெற்று வந்தது போன்ற கொடியவன்.

அந்தப் பாதகங்கள் என்னென்ன என்பதைக் கம்பர் விரித்துரைக்கவில்லை. உரைகாரரின் கருத்துப்படி அவை: கள்ளுண்ணல், களவு செய்தல், கொல்லுதல், பொய்யுரைத்தல், பிறர்மனை நயத்தல்.

  பரவாயில்லை, இவர் கொலையைச் சேர்த்திருக்கிறார். இதை மட்டுமே பெரும் பாதகம் என ஏற்கலாம். பிறன்மனை நயத்தல் தீயொழுக்கமே தவிரப் பாதகமாகக் கருத முடியாது. மற்றவையுந்தான்.

  நம் வலைச்சித்தர் திண்டுக்கல் தனபாலன் தம் வலைத்தளத்தில் கொலை, பொய், களவு, மது அருந்துதல், குரு நிந்தை ஆகியவை பாதகங்கள் எனக் குறித்துள்ளார். (பதிவுத் தேதி 26-7-18. தோன்றிற் புகழொடு…)

கொலையைப் பட்டியலிற் சேர்த்தது சரியானது.

முடிவுரை – ஐம்பெருங் குற்றங்கள் எவையெவை என்பதில் ஒத்தக் கருத்தில்லை. பழங்கால சமுதாயத்தில் நிகழ்ந்த (இப்போதும் நிகழ்கிற) குற்றங்களுள் ஐந்தை, அவரவர் தத்தம் கொள்கை, நம்பிக்கைக்கேற்ப தேர்ந்தெடுத்துப் பட்டியலிட்டிருக்கிறார்கள். நம் காலத்தில் மிக மோசமான, சமுதாயம் முழுதையுமே பாதிக்கக்கூடிய பாதகங்கள் நடக்கின்றன.

  ஐம்பெரும் பாதகங்களாக நான் கருதுவது;

               1. கொலை (தனி மனிதர்)
               2. பயங்கரவாதம் (terrorism – கும்பல் கொலை)
               3. கடத்தல் (பெண்கள், போதை மருந்து)
               4. மோசடி (போலி ஆவணம்)
               5. பாலியல் வன்கொடுமை

1. ஒருவரை சொத்துத் தகராறு, சாதி மதக் கட்சிப் பகைமை, பழிக்குப் பழி, கள்ளக் காதல், குடும்பப் பிணக்கு முதலியவை காரணமாகக் கொல்கிறார்கள். காரணமின்றியே கூட மனவெறியர் (psycho) கொலை செய்கின்றனர்.

2. Taliban, IS முதலான அமைப்புகள் பொதுமக்களை, மாணவர்களைப் படுகொலை புரிகின்றன.

3. பெண்களைக் கடத்தி விற்கிறார்கள். விபச்சாரத்தில் தள்ளுகிறார்கள். பற்பலரைப் போதையில் ஆழ்த்தி அவர்களின் வாழ்வைப் பாழாக்குகிற மருந்து, கஞ்சா ஆகியவற்றை நாடு விட்டு நாடு கடத்தி உலக சமுதாயத்தைக் கெடுக்கிறார்கள்.

4. மனைப் பத்திரம், சான்றிதழ், மதிப்பெண் பட்டியல், ரேஷன் கார்டு, ATM அட்டை ஆகியவற்றைப் போலியாய்த் தயாரித்து ஏமாற்றுகின்றனர். வேலை வாங்கித் தருவதாக, வெளிநாட்டுக்கு அனுப்புவதாகப் போலி வாக்குறுதி தந்து ஏமாற்றுதலும் இதிலடங்கும்.

5. குழந்தைகள், சிறுமிகள் என்று கூடப் பார்க்காமல், வன்புணர்ச்சிக்குப் பலியாக்குகிறார்கள். Gang rape என்ற கொடுமைக்கும் பஞ்சமில்லை.  

**********